Hou contact met je kind 

0p een zinvolle manier grenzen stellen en daarbij je goede humeur bewaren. Dat willen we allemaal, nietwaar? Het is de ondertitel van het boek Liefdevol opvoeden, een kunst van de Duitse opvoedconsulente Eva Kessler
Onlangs verscheen, met wat aanpassingen aan de Nederlandse situatie, de vertaling.
Het boek sluit aan bij theorieën die menen dat een kind gebaat is bij 'liefdevolle begrenzing': de grenzen die je stelt zijn in het belang van het kind, hebben tot doel hem of haar te beschermen en zijn rechtvaardig. De term 'consequent zijn' komt in het hele boek niet voor. Straffen leiden tot niets, betoogt Kessler, en met belonen moet je heel voorzichtig zijn: het maakt kinderen onzelfstandig en onvrij en is funest voor de 'intrinsieke motivatie'.
Cruciaal volgens Kessler is contact met volwassenen: voor een kind even essentieel als ademen, eten en slapen. Gebrek aan contact verklaart volgens haar grensoverschrijdend gedrag. Wie contact houdt of herstelt, zal kinderen beter begrijpen (en dus beter gehumeurd blijven) en hen op een positieve manier kunnen beïnvloeden. En daar zou Kessler wel eens een punt kunnen hebben.