Liefdevol opvoeden, een kunst


Lichamelijke straf

Posted by Daniël Mok on Sunday, December 14, 2008 Under: Regels, grenzen en lichamelijk straffen

Over fysieke straf als opvoedingsmiddel lopen meningen uiteen. Opvattingen van opvoeders hierover worden gevormd door hun levensbeschouwing, hun ervaringen, de zeden en gewoonten van de maatschappij waarin ze leven.

Op basis van onderzoek naar de invloed van fysieke straf op de ontwikkeling van kinderen is deze vorm van straffen niet aan te raden. Onderzoek laat zien dat het regelmatige gebruik van corrigerende tikken om het kind te straffen verscheidene negatieve gevolgen voor kinderen kan hebben. 

Voor jonge kinderen geldt dat fysieke straffen duidelijk contraproductief lijken: uit verschillende onderzoeken blijkt dat peuters en kleuters die meer fysiek gestraft worden juist meer in plaats van minder gedragsproblemen gaan vertonen.  Australische onderzoekers die kinderen van 12 onderzochten die lichamelijke straffen kregen van hun opvoeders, concludeerden dat deze kinderen daardoor psychische schade oplopen.

Onderzoek naar pubers die lichamelijk gestraft werden liet eveneens verbanden zien tussen het regelmatig krijgen van lichamelijke straf tijdens de puberleeftijd en problemen in het latere leven, variërend van depressie en alcoholmisbruik tot het zelf slaan of mishandelen van kinderen.

Lichamelijke straf heeft vooral negatieve gevolgen wanneer er ook nog andere problemen spelen rondom het kind. Kinderen die met harde hand en fysieke straf worden opgevoed en daarnaast ook nog in armoede en een gewelddadige buurt leven, gaan in hun tienerjaren zelf ook meer geweld gaan gebruiken.

Hoewel het aantonen van directe negatieve effecten van een tik bijna onmogelijk is omdat de tik altijd gepaard gaat met ook nog andere straf- en opvoedstrategieën van ouders en veel andere omgevingsfactoren, geldt in ieder geval dat vaak negatieve effecten van het regelmatig slaan als straf zijn aangetoond, maar nooit positieve effecten.

De conclusie is dan ook dat slaan als straf op geen enkele manier een geschikte opvoedstrategie kan worden genoemd.

Recent onderzoek naar de acceptatiegraad van fysieke straf in 14 Europese landen laat zien dat in landen waar meer mensen fysieke straf voor kinderen acceptabel vinden ook het percentage kinderen dat jaarlijks aan mishandeling overlijdt hoger is. Hoewel de mening die mensen uiten over het gebruik van fysieke straf niet hetzelfde is als de mate waarin ze zelf kinderen fysiek straffen, en dus ook niet als de mate waarin ze kinderen mishandelen, is het verband volgens de onderzoekers toch veelzeggend: als fysieke straf een cultureel geaccepteerd opvoedingsmiddel is, is de kans groter dat dit middel extreem uit de hand loopt.

Verder bleek uit dit onderzoek dat in landen waar huiselijk geweld als een belangrijk sociaal probleem wordt gezien, ook het fysiek straffen van kinderen minder geaccepteerd is als opvoedingsmiddel. De onderzoekers betogen dat naast campagnes gericht op verlaging van de acceptatiegraad van fysieke straf, het vooral belangrijk is om opvoeders alternatieve, niet gewelddadige, niet vernederende opvoedingsmanieren, aan te leren.

In : Regels, grenzen en lichamelijk straffen 



Overeenkomsten tussen Kessler en de Opvoedingscanon


Kesslers systeempedagogische aanpak wordt gestaafd door onderzoek. Deze teksten zijn gedestilleerd uit de pedagogische aanwijzingen van De Haagse opvoedingscanon. Het is een wetenschappelijk onderbouwing van een groot aantal onderwerpen die voorkomen in het praktische opvoedboek 'Liefdevol opvoeden een kunst'. De ondertitel luidt: 'Op een zinvolle manier grenzen stellen en daarbij je goede humeur bewaren'. Het is geschreven door Eva Kessler en bewerkt door Daniël Mok die tevens optrad als verantwoordelijk eindredacteur.

Naar een canon van opvoeding


Julia "Meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding bij volwassenen betekent ook immers meer begrip van volwassenen voor kinderen en jeugdigen. En alleen al daarvan valt een gunstige invloed op de kwaliteit van hun ontwikkeling en opvoeding te verwachten." Bron: Gemeente Den Haag, Dienst OCW en Lectoraat Jeugd en Opvoeding Haagse Hogeschool.

Redactie van déze website:


Daniël Mok, Julia Boulanger & Eliazer Kolthoff De fragmenten op deze pagina's zijn afkomstig uit 'Canon van Opvoeding' door René Diekstra e.a.

Lichamelijke straf

Posted by Daniël Mok on Sunday, December 14, 2008 Under: Regels, grenzen en lichamelijk straffen

Over fysieke straf als opvoedingsmiddel lopen meningen uiteen. Opvattingen van opvoeders hierover worden gevormd door hun levensbeschouwing, hun ervaringen, de zeden en gewoonten van de maatschappij waarin ze leven.

Op basis van onderzoek naar de invloed van fysieke straf op de ontwikkeling van kinderen is deze vorm van straffen niet aan te raden. Onderzoek laat zien dat het regelmatige gebruik van corrigerende tikken om het kind te straffen verscheidene negatieve gevolgen voor kinderen kan hebben. 

Voor jonge kinderen geldt dat fysieke straffen duidelijk contraproductief lijken: uit verschillende onderzoeken blijkt dat peuters en kleuters die meer fysiek gestraft worden juist meer in plaats van minder gedragsproblemen gaan vertonen.  Australische onderzoekers die kinderen van 12 onderzochten die lichamelijke straffen kregen van hun opvoeders, concludeerden dat deze kinderen daardoor psychische schade oplopen.

Onderzoek naar pubers die lichamelijk gestraft werden liet eveneens verbanden zien tussen het regelmatig krijgen van lichamelijke straf tijdens de puberleeftijd en problemen in het latere leven, variërend van depressie en alcoholmisbruik tot het zelf slaan of mishandelen van kinderen.

Lichamelijke straf heeft vooral negatieve gevolgen wanneer er ook nog andere problemen spelen rondom het kind. Kinderen die met harde hand en fysieke straf worden opgevoed en daarnaast ook nog in armoede en een gewelddadige buurt leven, gaan in hun tienerjaren zelf ook meer geweld gaan gebruiken.

Hoewel het aantonen van directe negatieve effecten van een tik bijna onmogelijk is omdat de tik altijd gepaard gaat met ook nog andere straf- en opvoedstrategieën van ouders en veel andere omgevingsfactoren, geldt in ieder geval dat vaak negatieve effecten van het regelmatig slaan als straf zijn aangetoond, maar nooit positieve effecten.

De conclusie is dan ook dat slaan als straf op geen enkele manier een geschikte opvoedstrategie kan worden genoemd.

Recent onderzoek naar de acceptatiegraad van fysieke straf in 14 Europese landen laat zien dat in landen waar meer mensen fysieke straf voor kinderen acceptabel vinden ook het percentage kinderen dat jaarlijks aan mishandeling overlijdt hoger is. Hoewel de mening die mensen uiten over het gebruik van fysieke straf niet hetzelfde is als de mate waarin ze zelf kinderen fysiek straffen, en dus ook niet als de mate waarin ze kinderen mishandelen, is het verband volgens de onderzoekers toch veelzeggend: als fysieke straf een cultureel geaccepteerd opvoedingsmiddel is, is de kans groter dat dit middel extreem uit de hand loopt.

Verder bleek uit dit onderzoek dat in landen waar huiselijk geweld als een belangrijk sociaal probleem wordt gezien, ook het fysiek straffen van kinderen minder geaccepteerd is als opvoedingsmiddel. De onderzoekers betogen dat naast campagnes gericht op verlaging van de acceptatiegraad van fysieke straf, het vooral belangrijk is om opvoeders alternatieve, niet gewelddadige, niet vernederende opvoedingsmanieren, aan te leren.

In : Regels, grenzen en lichamelijk straffen 



Blog Archive

Make a Free Website with Yola.