Liefdevol opvoeden, een kunst


Gevolgen van het veelal niet reageren op het huilen van een baby.

Posted by Daniël Mok on Sunday, December 14, 2008 Under: Regels en grenzen

Baby’s huilen. 

Vooral baby’s van 0 tot 3 maanden huilen veel, niet zelden een uur of meer per dag, hetgeen volstrekt normaal is. Het zijn vooral de ouders, niet de kinderen zelf, die hier - ook op langere termijn -, nadelige gevolgen van ondervinden. Het opnemen van een huilende baby is gepast ouderlijk gedrag.

Onderzoek laat zien dat bij kinderen van deze leeftijd het meestal niet reageren op het huilen van het kind zowel voor de hersenontwikkeling als voor het zelfvertrouwen van het kind belemmerend kan werken. De baby van 3 maanden of jonger heeft het voor de sociaal-emotionele en cognitieve ontwikkeling nodig dat verzorgers meestal direct op de signalen van het kind reageren door het op te nemen, te troosten, te verzorgen, en/of kalmerend toe te spreken. Ondanks dat dit bij kinderen van deze leeftijd niet altijd het huilen kan doen ophouden.

Het eerste en het derde gevolg van het meestal niet reageren op het gehuil van het kindje zijn zeer waarschijnlijk. Wat betreft het gevoel van invloed op de dingen die gebeuren, dat gaat in wezen over het basisvertrouwen dat een baby moet ontwikkelen en het is een voorbode van zelfvertrouwen en gevoel van competentie.

Door niet te reageren op huilen van een baby, wordt de ontwikkeling van veilige hechting aan ouders of verzorgers belemmerd en daarmee de ontwikkeling van basisvertrouwen in de wereld om de baby heen. Onveiligheid en verwaarlozing hebben, onder andere door de stress die ze bij babies veroorzaken, een ongunstige invloed op hun ontwikkeling, ook op de ontwikkeling van de hersenen (onder meer door een overconcentratie van stresshormonen).  Dat het kind een lagere stressgevoeligheid zou ontwikkelen, het vierde genoemde gevolg van laten huilen wordt hierdoor dus mede weersproken. 

Ook het tweede genoemde gevolg is uiterst onwaarschijnlijk voor een kind op deze leeftijd.

Onafhankelijkheid kan een kind pas aanleren vanuit veilige hechtingsrelaties en met steun en aanmoediging bij de ontwikkeling van het eerste zelfvertrouwen.


In : Regels en grenzen 



Overeenkomsten tussen Kessler en de Opvoedingscanon


Kesslers systeempedagogische aanpak wordt gestaafd door onderzoek. Deze teksten zijn gedestilleerd uit de pedagogische aanwijzingen van De Haagse opvoedingscanon. Het is een wetenschappelijk onderbouwing van een groot aantal onderwerpen die voorkomen in het praktische opvoedboek 'Liefdevol opvoeden een kunst'. De ondertitel luidt: 'Op een zinvolle manier grenzen stellen en daarbij je goede humeur bewaren'. Het is geschreven door Eva Kessler en bewerkt door Daniël Mok die tevens optrad als verantwoordelijk eindredacteur.

Naar een canon van opvoeding


Julia "Meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding bij volwassenen betekent ook immers meer begrip van volwassenen voor kinderen en jeugdigen. En alleen al daarvan valt een gunstige invloed op de kwaliteit van hun ontwikkeling en opvoeding te verwachten." Bron: Gemeente Den Haag, Dienst OCW en Lectoraat Jeugd en Opvoeding Haagse Hogeschool.

Redactie van déze website:


Daniël Mok, Julia Boulanger & Eliazer Kolthoff De fragmenten op deze pagina's zijn afkomstig uit 'Canon van Opvoeding' door René Diekstra e.a.

Gevolgen van het veelal niet reageren op het huilen van een baby.

Posted by Daniël Mok on Sunday, December 14, 2008 Under: Regels en grenzen

Baby’s huilen. 

Vooral baby’s van 0 tot 3 maanden huilen veel, niet zelden een uur of meer per dag, hetgeen volstrekt normaal is. Het zijn vooral de ouders, niet de kinderen zelf, die hier - ook op langere termijn -, nadelige gevolgen van ondervinden. Het opnemen van een huilende baby is gepast ouderlijk gedrag.

Onderzoek laat zien dat bij kinderen van deze leeftijd het meestal niet reageren op het huilen van het kind zowel voor de hersenontwikkeling als voor het zelfvertrouwen van het kind belemmerend kan werken. De baby van 3 maanden of jonger heeft het voor de sociaal-emotionele en cognitieve ontwikkeling nodig dat verzorgers meestal direct op de signalen van het kind reageren door het op te nemen, te troosten, te verzorgen, en/of kalmerend toe te spreken. Ondanks dat dit bij kinderen van deze leeftijd niet altijd het huilen kan doen ophouden.

Het eerste en het derde gevolg van het meestal niet reageren op het gehuil van het kindje zijn zeer waarschijnlijk. Wat betreft het gevoel van invloed op de dingen die gebeuren, dat gaat in wezen over het basisvertrouwen dat een baby moet ontwikkelen en het is een voorbode van zelfvertrouwen en gevoel van competentie.

Door niet te reageren op huilen van een baby, wordt de ontwikkeling van veilige hechting aan ouders of verzorgers belemmerd en daarmee de ontwikkeling van basisvertrouwen in de wereld om de baby heen. Onveiligheid en verwaarlozing hebben, onder andere door de stress die ze bij babies veroorzaken, een ongunstige invloed op hun ontwikkeling, ook op de ontwikkeling van de hersenen (onder meer door een overconcentratie van stresshormonen).  Dat het kind een lagere stressgevoeligheid zou ontwikkelen, het vierde genoemde gevolg van laten huilen wordt hierdoor dus mede weersproken. 

Ook het tweede genoemde gevolg is uiterst onwaarschijnlijk voor een kind op deze leeftijd.

Onafhankelijkheid kan een kind pas aanleren vanuit veilige hechtingsrelaties en met steun en aanmoediging bij de ontwikkeling van het eerste zelfvertrouwen.


In : Regels en grenzen 



Blog Archive

Make a Free Website with Yola.