Liefdevol opvoeden, een kunst


De wet van Rose

Posted by Julia Boulanger on Saturday, December 13, 2008

Het gedrag van de gemiddelde burger bepaalt mede de omvang van de groep burgers met problemen – wordt wel de wet van Rose genoemd, genoemd naar een van de grondleggers van de preventieve geneeskunde, Geoffrey Rose.

Toegepast op het gebied van ontwikkeling en opvoeding betekent de ‘wet van Rose’ dat programma’s of activiteiten die kennis en begrip van opvoeding onder de bevolking als geheel vergroten, op termijn ook het aantal volwassenen en ouders, en daarmee het aantal gezinnen doen dalen waarin de kennis en dat begrip problematisch laag is, in de zin van leidend tot ontwikkelings- en opvoedingsproblemen. Kortom, door het op bevolkingsniveau (verder) vullen van het glas van kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding snijdt het mes, anders dan bij de probleemgroepenbenadering, aan twee kanten. 

Behalve een waarschijnlijk daling van ontwikkelings- en opvoedingsproblemen, zowel naar aantal als naar ernst, ook een stijging van de gemiddelde kwaliteit in de bevolking van ontwikkeling en opvoeding, iets waar alle kinderen en jeugdigen baat bij hebben.

Meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding betekent voor volwassenen niet alleen meer kennis en begrip van kinderen en jongeren. Het betekent voor hen ook meer kennis en begrip van de eigen ontwikkeling en opvoeding en daarmee meer kennis en begrip van en voor zichzelf, en ‘grip’ op zichzelf. Er is in de afgelopen decennia een grote hoeveelheid wetenschappelijk psychologisch onderzoek verricht waaruit blijkt dat meer zelfkennis vaak ook meer zelfsturing betekent, meer zelfbeheersing, meer beheersing van eigen emoties en driften.

Een redelijke conclusie hieruit is dat meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding voor volwassenen en ouders samengaat met minder spanningen, minder negatieve stress, in de opvoeding van en omgang met kinderen.

Kortom ook voor ontwikkeling en opvoeding lijkt te gelden, mogelijk nog meer dan voor veel andere levensgebieden dat ‘wat niet weet, wat niet deert’.



Overeenkomsten tussen Kessler en de Opvoedingscanon


Kesslers systeempedagogische aanpak wordt gestaafd door onderzoek. Deze teksten zijn gedestilleerd uit de pedagogische aanwijzingen van De Haagse opvoedingscanon. Het is een wetenschappelijk onderbouwing van een groot aantal onderwerpen die voorkomen in het praktische opvoedboek 'Liefdevol opvoeden een kunst'. De ondertitel luidt: 'Op een zinvolle manier grenzen stellen en daarbij je goede humeur bewaren'. Het is geschreven door Eva Kessler en bewerkt door Daniël Mok die tevens optrad als verantwoordelijk eindredacteur.

Naar een canon van opvoeding


Julia "Meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding bij volwassenen betekent ook immers meer begrip van volwassenen voor kinderen en jeugdigen. En alleen al daarvan valt een gunstige invloed op de kwaliteit van hun ontwikkeling en opvoeding te verwachten." Bron: Gemeente Den Haag, Dienst OCW en Lectoraat Jeugd en Opvoeding Haagse Hogeschool.

Redactie van déze website:


Daniël Mok, Julia Boulanger & Eliazer Kolthoff De fragmenten op deze pagina's zijn afkomstig uit 'Canon van Opvoeding' door René Diekstra e.a.

De wet van Rose

Posted by Julia Boulanger on Saturday, December 13, 2008

Het gedrag van de gemiddelde burger bepaalt mede de omvang van de groep burgers met problemen – wordt wel de wet van Rose genoemd, genoemd naar een van de grondleggers van de preventieve geneeskunde, Geoffrey Rose.

Toegepast op het gebied van ontwikkeling en opvoeding betekent de ‘wet van Rose’ dat programma’s of activiteiten die kennis en begrip van opvoeding onder de bevolking als geheel vergroten, op termijn ook het aantal volwassenen en ouders, en daarmee het aantal gezinnen doen dalen waarin de kennis en dat begrip problematisch laag is, in de zin van leidend tot ontwikkelings- en opvoedingsproblemen. Kortom, door het op bevolkingsniveau (verder) vullen van het glas van kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding snijdt het mes, anders dan bij de probleemgroepenbenadering, aan twee kanten. 

Behalve een waarschijnlijk daling van ontwikkelings- en opvoedingsproblemen, zowel naar aantal als naar ernst, ook een stijging van de gemiddelde kwaliteit in de bevolking van ontwikkeling en opvoeding, iets waar alle kinderen en jeugdigen baat bij hebben.

Meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding betekent voor volwassenen niet alleen meer kennis en begrip van kinderen en jongeren. Het betekent voor hen ook meer kennis en begrip van de eigen ontwikkeling en opvoeding en daarmee meer kennis en begrip van en voor zichzelf, en ‘grip’ op zichzelf. Er is in de afgelopen decennia een grote hoeveelheid wetenschappelijk psychologisch onderzoek verricht waaruit blijkt dat meer zelfkennis vaak ook meer zelfsturing betekent, meer zelfbeheersing, meer beheersing van eigen emoties en driften.

Een redelijke conclusie hieruit is dat meer kennis en begrip van ontwikkeling en opvoeding voor volwassenen en ouders samengaat met minder spanningen, minder negatieve stress, in de opvoeding van en omgang met kinderen.

Kortom ook voor ontwikkeling en opvoeding lijkt te gelden, mogelijk nog meer dan voor veel andere levensgebieden dat ‘wat niet weet, wat niet deert’.



Blog Archive

Make a Free Website with Yola.